Weekoverzicht #71: een themafeestje en de nachtbus naar huis

Weekoverzicht #71: een themafeestje en de nachtbus naar huis

Weekoverzicht #71: een themafeestje en de nachtbus naar huis

Het einde van mijn tijd op Finca La Isa kwam in zicht. We hadden een roze themafeestje ter ere van mijn afscheid. We zaten midden in Calima en meteen daarna begon mijn reis naar huis. Ik vloog naar Londen en nam vanaf daar de nachtbus naar huis. Kijk je mee naar mijn laatste week in Gran Canaria?

Zondag

Zoals ik in het laatste weekoverzicht zei, kwam de Calima er aan. Zaterdag zagen we in de loop van de dag wel dat het zanderiger werd. Het was pas in de avond dat de harde rukwinden ook kwamen. We werden zondagochtend dan ook wakker met een hoop rotzooi op het terrein.
Het uitzicht was ondertussen zo beperkt dat we net aan het eind van het terrein konden zien, namelijk de elektriciteitsmasten. In de ochtend kwam onze klusjesman nog even extra langs om het terrein te controleren. We hadden die ochtend ook nog vuur gezien bij ons in het dal, hij vertelde dat het onder controle was.

Ondertussen hadden we ook gehoord dat er in Tasarte brand was uitgebroken, we volgden op de voet wat voor een gevolgen dat had. Het vliegveld was uiteindelijk 2 dagen gesloten, het vuur verwoeste een aantal huizen, een aantal dorpen werden geëvacueerd, waaronder het zusterhostel. Afgelopen zomer is er een brand geweest die een groot deel van het eiland verwoest heeft, die brand is tot aan het hostel gekomen. Het vuur gecombineerd met de rukwinden zorgde ervoor dat er aardig wat mensen gespannen waren.
We hebben de hele dag lekker met zijn allen binnen gelezen. Boeken lezen, dagboek schrijven en tarot kaarten trekken.
Luna was natuurlijk weer heel veel in het hostel te vinden. Ze kwam heel veel knuffelen met me.
Deze foto is genomen op het midden van de dag, er was écht geen uitzicht.
Om 4 uur besloten we met zijn allen yoga te gaan doen in de woonkamer. Het voordeel van een vrijwilliger hebben die ook yoga docente is.
In de avond las Olivia ook voor mij nog tarotkaarten. Het bijzondere was dat de kaart die ik voor het heden trok, ook mijn geboortekaart was. Daarnaast draaide er opeens 3 van mijn favoriete reisnummers terwijl ik de kaarten aan het trekken was. Het zijn onder andere twee nummers van nederlandse bands, dus dat was écht bijzonder toevallig.

Maandag

Op maandag was het zicht weer iets terug, We zagen hier nog steeds de rookpluimen van ons in het dal, op de foto niet echt zichtbaar, maar ze zijn er wel. Aan de linkerkant, tussen de palm en de boom zie je een aantal witte pluimen.
De hele dag volgden we de updates over de vuren. Gelukkig was het iets minder zanderig en waaide het af en toe. Ik heb aan het eind van de middag zelfs weer even buiten gezeten/gelegen.

Dinsdag

Dinsdag ochtend kon ik mijn ochtendkoffie weer buiten drinken!
Urso wist na alles ook niet meer wat ie met zichzelf aan moet en ging maar planten knuffelen.
Je zag nog steeds in de lucht de calima wel hangen. Ik had wel medelijden met onze gasten die ons normale uitzicht helemaal niet gezien hebben door de Calima. Calima gaf wel interessante zonsondergangen, als er een beetje uitzicht was.
De lucht kleurde er in ieder geval erg bijzonder van. Het grappige is dat het opeens buiten ook veel lichter blijft.
In de avond hadden we een heus pannenkoekenfestijn. Jack vroeg mij hoeveel hij er moest bakken en ik zei vijf per persoon, ik was de enige persoon die ook écht vijf pannenkoeken op kreeg!

Woensdag

Op woensdag had ik mijn laatste dienst in het hostel, de ontbijtdienst. Onder de ontbijtdienst valt ook het eten geven van de kippen, dat deed ik dus voor het laatst!
Ik maakt ter ere van mijn afscheid ook nog even een cake. Hij was precies goed!
Die ochtend had ik de kippen los laten lopen, ze vonden het een feestje om weer los te mogen lopen en klommen zelfs in de bomen.
Toen was het tijd voor het droevigste moment van de dag, namelijk het inpakken van mijn tas. Kijken of alle kleren nog wel in mijn tassen passen. We hebben in de middag een heus vreetfestijn gehad van al het eten wat ik nog had liggen.
In de middag ging ik nog even een boekje zitten lezen op mijn favoriete plekje, op de trap. Ik deed ook nog even mijn laatste fotoshoot daar.
Hoe kan je je laatste avond beter beginnen dan met goed gezelschap in de jacuzzi tijdens de zonsondergang? Juist! Daarna hadden we met zijn allen een heerlijk roze maaltijd. Jack had met bieten de pasta zelfs roze gemaakt. Omdat het mijn laatste avond was,had ik mogen kiezen wat we aten. Ik had gekozen voor een champignonen pasta met knoflookbrood.
We hadden een thema feestje in de avond, Pink a la Isa. Iedereen deed roze kleren aan en we hadden zelfs roze rum. Het was een top avond.

Donderdag

Nog voor de zon op kwam, vertrok ik alweer vanaf de Finca richting Las Palmas. Het weer was donker en grauw, het begon te regenen. Wim dropte mij af om de hoek van het Columbus hostel, zodat ik daar nog een uurtje kon chillen.
Vanaf Gran Canaria vloog ik richting Londen. Het was een voorbeeldige vlucht, geen gekkigheid.
Vanaf Londen nam ik de nachtbus naar huis, door het feestje de avond ervoor, ging het slapen perfect.
Toen we de tunnel bij Calais uitreden, werd er een meisje onwel. We hebben toen een uur op de ambulance gewacht. Ik noemde dit ook al even in mijn ik ben weer thuis artikel.

Vrijdag

Vrijdagochtend stond ik rond 7 uur op Utrecht Centraal en nam ik de trein naar mijn ouders. Mijn vader zou me komen ophalen, maar doordat de bus een uur eerder was, was hij nog niet wakker.
Tibbe vond het heel gezellig dat ik er weer was en was weer de hele dag knuffelig.
Mijn bedje stond heerlijk op mij te wachten.
Ik heb meteen mijn was weg gewerkt, aangezien ik zondagavond alweer mijn tas wilde inpakken. De rest van de dag heb ik lekker op de bank gelegen, tv gekeken en ben in de sauna geweest.

Zaterdag

Ik was precies op tijd terug om nog even te helpen in het huis van mijn oom, die begin februari onverwacht overleed. Het was heel gek om daar niet bij te kunnen zijn en des te fijner was het om even wel onderdeel van dit proces te kunnen zijn. Hierdoor kon ik ook nog even met zijn kat knuffelen.
Op de weg terug belde Beatrijs of we haar konden ophalen. We reden praktisch langs haar huis, dus dat deden we. Het enige vervelende was dat de auto vol zat en ik daardoor met de trein naar huis moest. Natuurlijk ging het regenen.
Eenmaal thuis bleek dat we echt zusjes zijn, omdat we dezelfde broek aanhadden. Tibbe had niet dezelfde broek aan, maar is ook een onderdeel van dit festijn.

Laat een reactie achter