Waarom blog ik eigenlijk?

Waarom blog ik eigenlijk? Maar vooral, waarom blog ik op deze manier? Het is vreemd dat ik hier een bericht aan ga wijden, want ik kan je nu al vertellen dat ik zelf ook het antwoord niet weet. Er zijn verschillende factoren die meespelen in waarom ik blog, maar wat nou echt de reden is? Wie het weet mag het me zeggen.

Sociale contacten & privacy

Als ik naar persoonlijke blogs kijk vol met diary’s en plogs, dan ben ik een beetje jaloers! Ik maak helemaal niet zoveel leuks mee, maak al helemaal niet zoveel mooie foto’s en heb ook nog eens moeite met de grappige onderschriften. Ik geniet enorm van het lezen van andermans plogs, maar voor mijzelf voelt dat niet helemaal juist. Nou weet ik ook wel dat die beelden maar een kort fragment laten zien van iemands dag, maar alsnog heb ik niet het gevoel dat ik zulke leuke foto’s met onderschriften kan bedenken.

Het bloggen heeft een hele sociale kant. Je volgt iemands blog, vaak met veel persoonlijke details van iemands leven. Sommige bloggers volg je al jaren waardoor ze ook een beetje als vrienden voelen. We zijn een generatie waarin het normaal is dat je mensen online ontmoet, bloggen is daar nu ook een media voor geworden. Ik wil graag bloggen om contact te houden met bepaalde mensen, maar tegelijkertijd heb ik het idee dat ik niet zoveel te bieden heb in de blog wereld. Mijn familie en vrienden zijn altijd erg bewust van hun aanwezigheid op het internet geweest. Zij willen niet online en dat respecteer ik. Sterker nog, ik ga er eigenlijk al zo vanuit dat ze niet op mijn blog willen staan, dat ik het niet eens meer vraag. Het is mijn blog en omdat ik er voor kies om foto’s van mezelf online te zetten, betekent niet dat zij dan ook opeens online moeten.

Maar wat zet je dan online?

Dat is iets waar ik enorm mee zit te puzzelen, ik heb al vaker geschreven over het feit dat sommige dingen beter offline kunnen gebeuren of dat ik mijn Facebook profiel graag wat onherkenbaarder heb. Ik puzzel vaak met welke foto’s van mijzelf ik online zet. Ik wil enige professionaliteit behouden, want ik ben toch op zoek naar een baan. Hierdoor verklein ik behoorlijk wat ik wil laten zien op mijn blog. Mijn blog heeft veel verschillende onderwerpen, voorheen was mijn opleiding, het creatieve een groot onderwerp, maar dat staat sinds mijn afstuderen echt op een laag pitje. Dus daarmee is de niche van mijn blog totaal verdwenen. Een tijdlang was het hardlopen een onderwerp waar ik graag over sprak, maar ook dat doe ik niet meer zo vaak dat ik er over kan schrijven. Nu gaat het over een mengeling van Films en Series, maar ook persoonlijke onderwerpen en interesses. Maar en hoofdonderwerp, dat heb ik niet meer..

Wat voor mij ook elke keer weer een struggle is, is wat voor een afbeelding ik bij mijn post zet. Ik ben erg strikt met het online publiceren van afbeeldingen. Ik wil niet opeens een claim krijgen omdat ik andermans foto’s gebruik. Als ik zo om me heen kijk, is lang niet iedereen daar even veel mee bezig. Wellicht is de angst daarvoor ook niet reรซel, maar ik wil het niet riskeren. Deze post staat al even klaar om te publiceren, maar ik heb er geen geschikte afbeelding bij. Ik vind de afbeeldingen wel een essentieel onderdeel van een post. Dus hoe ga ik dat oplossen? Voor รฉรฉn keer, vind ik dat deze post zonder een afbeelding kan. Maar heel veel vaker zal ik dat niet doen.

Maar waarom schrijf je dan nog?

Zoals ik al zei vind ik het sociale aspect leuk aan het bloggen, je ziet het onderdeel van iemands leven en hebt contact met andere bloggers, maar voor mij is er nog een andere reden. Het bloggen is voor mij een stok achter de deur. Het motiveert me om te gaan hardlopen, nieuwe dingen te gaan doen of een bepaald boek te lezen of een film te zien. Het motiveert me om een diy uit te voeren en veel foto’s op een dag te maken, die ik vervolgens dan weer niet deel op mijn blog. Maar ik geniet ervan om alles vast te leggen en dit later weer te kunnen terug lezen

Wat is jou reden?

Ik ben heel erg benieuwd of jullie je hier een beetje in kunnen vinden. Vinden jullie het jammer dat ik het bloggen op persoonlijk vlak wat minder vaak doe? Zouden jullie juist meer foto’s willen zien van mijn leven? Of moet ik weer meer over het hardlopen gaan schrijven, ik ben benieuwd wat jullie vinden en wat jullie eigen redenen tot het bloggen zijn.

17 thoughts to “Waarom blog ik eigenlijk?”

  1. Is het een soort blog-identiteitscrisis? Heel herkenbaar hoor. Ik begon met bloggen toen een familielid terminaal was, ik wilde dingen doen die ik leuk vond, iets maken van het leven, genieten. Inmiddels blog ik over van alles en nog wat volgens mij, er is geen duidelijk niche. Maar is dat per se nodig, een niche?

    Je mag helemaal zelf weten wat je met je blog wilt doen. Soms is een pauze ook wel eens goed, dan heb je de tijd om alles even op een rijtje te zetten en goed na te denken over wat je nu precies wilt doen met je blog. Komt wel goed hoor! ๐Ÿ™‚

    1. Ik denk ook niet dat een niche echt moet, maar op alle sites met tips voor bloggen staat het dan weer wel, dat maakt me dan aan het twijfelen. Maar echt een blog-identiteitscrisis heb ik gelukkig niet. Voor mij blijft voorop staan dat ik het bloggen leuk moet blijven vinden. En eerlijk, ik vind het nu heerlijk! Het motiveert me om lekker bezig te zijn, nieuwe dingen te ondernemen, me te blijven ontwikkelen dus ik ben helemaal tevreden. Maar deze gedachtes moesten er gewoon een keertje uit ๐Ÿ˜‰ Zolang ik iets niet ergens opschrijf, blijft het door mijn hoofd spoken, daarom is bloggen ook zo goed voor me!

  2. Ik lees de laatste tijd zovaak ‘blogtips’ waar dan staat dat je vooral je eigen niche moet zien te vinden en heel gestructureerd content moet plaatsen en dan denk ik stiekem alleen maar: yuk. Ik denk dat je vooral moet bloggen omdat jij dat wil, over de onderwerpen die jij wil – los van wat je lezers daar misschien van vinden. Ik lees blogs graag omdat ik het leuk vind om persoonlijke dingen te lezen, het gevoel te krijgen dat je anderen een beetje leert kennen en of jij nou zou schrijven over je hardlopen of je creatieve dingen: dan lees ik dat nog steeds graag. ๐Ÿ™‚

    1. Dat van de niche en structuur in je blog staat mij af en toe ook zo tegen, ik heb dan wel een vaste zondag rubriek, maar daar ben ik ookal over aan het nadenken om dat weer te laten varen.. Ik leg mezelf regels op die ik helemaal niet wil, bloggen moet leuk zijn en blijven. Al moet ik zeggen dat ik het bloggen zoals ik dat de laatste maanden heb gedaan wel heerlijk vind, het motiveert en stimuleert me ๐Ÿ™‚
      Dus op deze manier blijf ik lekker nog wel een tijdje doorgaan hoor, nog genoeg te lezen dus ๐Ÿ˜‰

  3. Wat de dames hierboven zeggen:) Ik denk dat iedereen weleens worstelt met waarover te bloggen. En het lijkt al snel alsof anderen altijd een enorm leuk leven hebben. Maar dat is vaak ook maar een momentopname.

    Ik zou vooral lekker bloggen over de dingen die jij leuk vindt. En over je vragen: ik vind foto’s altijd leuk en een aanvulling op een blog post. Maar je moet je er wel prettig bij voelen natuurlijk. Er zijn trouwens genoeg sites waar je gratis (en met toestemming) leuke foto’s vanaf kunt halen, zoals Unsplash.com.

    Mijn blog is inmiddels een mengeling van persoonlijke posts, reisverhalen, films en hardloopstukjes, een echt duidelijke niche heb ik dus ook niet. Niets mis mee!

    1. Unslpash.com vind ik inderdaad een hele fijne foto waar je gratis fotos vanaf mag halen, ik zoek wel meer sites met die kwaliteit fotos! ๐Ÿ™‚

      En inderdaad, niks mis met geen niche hebben, verschillende onderwerpen is ook lekker afwisselend ๐Ÿ™‚

  4. Niks raars aan hoor Veerle, om je af te vragen wat je wel of niet wilt delen. Bij mij is het reden dat het bloggen momenteel nog niet lukt, al zou ik het wel erg leuk vinden ๐Ÿ™‚ . Maar de waarover vind ik lastig. Ik maak zelf liever foto’s. Of ik schrijf bijv. gedichten, maar die zijn dus al gauw erg persoonlijk. En verder: ik blijf je toch wel lezen ๐Ÿ™‚ ik vind dat je leuk schrijft over vanalles!

  5. Interessant om te lezen. Ik heb inderdaad ook geen spetterend sociaal leven (eigenlijk geen ๐Ÿ˜› ) waar ik over kan bloggen en ik zou ook niet zomaar anderen mensen online zetten. Ik vind dat ze daar zelf de controle over moeten hebben. Ik kies er voor om online te zijn en ik ga dan ook akkoord met de risico’s die daar bij horen.

    Maar ook zonder interessant leven kan je prima bloggen. Als je leuk kunt schrijven kan je zelfs een blog schrijven over boodschappen doen en dan alles opschrijven waar je aan denkt, je aan ergert, of je juist leuk of grappig vindt. En je kunt natuurlijk altijd over hobby’s schrijven. En als je het echt niet meer weet zijn er vaak challenges op internet te vinden of tags die je kunt invullen

    1. Inderdaad een sociaal leven is ook helemaal niet nodig om te bloggen. Maar het stomme is dat ik een hartstikke leuk sociaal leven heb, maar dat ik me soms toch meer focus op wat ik niet lijkt te hebben, dan op wat ik daadwerkelijk heb! Dus wellicht dat ik daar meer over na moet denken..
      En bloggen kan inderdaad overal over ๐Ÿ™‚ Fijn is dat!

  6. Oh wat vervelend dat je het doel even kwijt bent van je blog. Ik weet zeker dat je vast spontaan op een dag een idee krijgt en weer heel veel inspiratie zodat je weer vele artikelen kan schrijven รฉn je het sociale aspect van bloggen niet verliest. Wat ik overigens ook heel erg leuk vind haha ๐Ÿ˜‰

    1. Het is gelukkig niet zo dat ik geen inspiratie heb, ik heb hele lijsten vol met dingen die ik nog wil doen op mijn blog, maar het is meer dat ik er mee zit dan of mijn blog niet meer ingekaderd zou moeten zijn, maar wat ik vooral merk na de antwoorden van deze post, is dat een niche niet uitmaakt ๐Ÿ™‚

  7. Ikzelf noem mijn blog een omni blog; ik heb geen niche. Ik vind het belangrijk gewoon te schrijven over waar ik zin in heb en wil mij daar niet in beperken. Zelf vind ik het bij andere bloggers erg leuk om wat persoonlijke stukjes te zien en merk dat daar bij mij ook erg leuk op gereageerd wordt (maar ook ik vind mijn leven eigenlijk helemaal niet zo interessant hoor! :P). Ikzelf zet ook niet iedereen online, alleen mijn broertje en mijn vriend stonden, na hun toestemming te hebben gekregen, een keer herkenbaar op een foto, maar meestal vraag ik niet eens toestemming en plaats ik dat soort foto’s gewoon niet (hoe leuk ze ook zijn, daar hebben we onze privรฉ Facebook voor denk ik maar dan :P). En de contacten met andere bloggers vind ik ook echt een voordeel van bloggen, bloggers zijn sociaal. Wat betreft foto’s bij artikelen; ik maak ze altijd zelf, behalve foto’s bij filmrecensies. Die foto’s mag je immers gebruiken als het duidelijk is dat het bij die recensie hoort en is een soort promotie die mag (ik heb het opgezocht maar weet zo niet meer waar ik het gevonden had). Gebruik ik toch 1x een foto die niet van mijzelf is, dan vermeld ik altijd het copyright erbij.

    Maar wat je ook gaat kiezen voor je blog, wel of niet persoonlijker, met of zonder hardlopen, ik wil je in elk geval laten weten dat ik je blog met veel plezier lees (ook al reageer ik vrij laat op je blog, maar ik heb helaas wat weinig tijd de laatste tijd en moet nog een inhaalslag maken met blogjes lezen :(). En ik vind ons contact ook erg leuk, hopelijk ontmoet ik je ooit eens op een bloggerevent of iets dergelijks! ๐Ÿ˜€

    1. Aaawh Jessica, wat lief! Ik hoop ook zeker dat we elkaar een keer gaan zien! Ik geniet echt van je blog! Ik ben best druk met werk en ben ook vrij laat met reageren op blogs, maar jouwe lees ik vaak toch even tussendoor ๐Ÿ™‚

Laat een reactie achter