Het grote avontuur. Na een half jaar als nomade is het nu tijd om zonder planning en doel te gaan reizen. #rondtrekken #nomade #travel #digitalnomad

Het grote avontuur

Het grote avontuur. Na een half jaar als nomade is het nu tijd om zonder planning en doel te gaan reizen. #rondtrekken #nomade #travel #digitalnomad

Mijn grote avontuur gaat bijna beginnen! Morgen vertrek ik naar Slovenië, Wat ik ga doen, geen flauw idee. Wanneer ik terug kom? Wanneer ik daar zin in heb! Die vragen krijg ik elke keer. In dit artikel vertel ik waar ik tegen aan loop en waarom ik dit avontuur aan ga.

Iedereen stelt me dezelfde vragen, elke keer weer.

  • Waar ga je heen?
  • Wat ga je doen?
  • Wanneer kom je weer terug?
  • Vind je het niet moeilijk dat je niet weet wat je gaat doen?
  • Vind je het niet lastig om iedereen achter te laten?

Elke keer antwoord ik weer: Mijn planning liep tot gisteren. Al maanden wist ik tot half september wat ik ging doen. Mijn planning liep tot de dag dat Fringe afliep. Die datum was de horizon waar ik me naar toe bewoog. Ik verlangde naar de rust en vrijheid die daar op me lag te wachten.

De keerzijde van mijn levensinvulling

Wat ik niet gerealiseerd had, toen ik mijn plannen aan het smeden was, was dat het sociale leven ook gewoon door gaat. Ik kan heel leuk besluiten om 2 maanden weg te gaan, dan weer 2 maanden terug te zijn en dan weer te vertrekken. Nogal logisch dat die twee maanden in het midden dan heel druk zullen zijn. Als je dan de piek qua werktijd hebt en al je vrienden, familie en geliefden aandacht willen, dan kan dat wel eens teveel zijn. Ik had bedacht dat het wel mee zou vallen, dat ik twee maanden weg was, maar ik was even vergeten dat ik voor mijn vertrek ook al geen tijd had, aangezien daar ook een festival piek zat.

De combinatie van mijn vertrek uit Nederland met mijn nomadische bestaan, is erg veel. Ik heb de afgelopen twee maanden in Nederland, echt op mijn tandvlees gelopen en misschien daar in wel iets te ver.

Reizen zonder einddatum

Daarom kijk ik des te meer uit naar mijn komende maanden, de leegte, het avontuur. Het enige wat ik wel weert is dat ik een ticket naar Slovenië heb. En de afgelopen dagen is op zijn plek gevallen dat ik ergens mag slapen de komende dagen en dat een collega me van het vliegveld komt halen. Maar waar ik verder verblijf, hoe lang ik in Slovenië blijf, geen idee.

En dat is precies waar ik zo naar verlang. Reizen zonder einddatum, zonder concreet doel. Puur reizen voor de ervaringen, de contacten en de avonturen. Dit schreef ik verleden jaar tijdens mijn oktobertrip op, dat ik mij opgejaagd voelde, juist omdat mijn terugkomst datum al vast stond. Ik verlang ernaar dat de plannen ontstaan vanuit flow, dat ik ruimte heb om rust te ervaren.

Waarom ik zo naar rust en vrijheid verlang?

Omdat ik de afgelopen maanden en misschien wel jaren, geen echte rust heb gehad. Ik heb constant van event naar event geleefd, van project naar project. Er was altijd een to do lijst in mijn hoofd of die enorme verantwoordelijkheid die weer eens op mijn schouders rustte. Zoals het de afgelopen zeven weken was, dat wil ik niet meer.

Ik geniet echt van wat ik doe. Met veel leuke mensen werken voor fijne festivals, rond reizen, mijn geld verdienen met Pinterest en altijd fijne mensen om me heen.

Alles apart is fantastisch, gecombineerd is het teveel.

En dat is oké.

Ik zie dit alles als één groot avontuur. Het avontuur dat ik ben, het avontuur wat ik zelf maak. Het avontuur hoe ik alle leuke dingen kan blijven doen, maar toch een lichter leven heb.

Ben ik soms niet bang omdat ik niet weet wat er gaat komen? Tuurlijk, op mijn ‘slechte’ dagen scared het echt the shit out of me! Maar meestal weet ik precies dat dit is wat ik nu nodig heb. Het leven zonder vaste woonruimte, velen zien het als leven zonder thuis. Maar ik zie het – meestal – als leven op vakantie, in rust.

Leven zonder huis

Dat ik leef zonder huis, betekent niet dat ik leef zonder thuis. Ik sjouw mijn thuis altijd met mij mee. Het kan zitten in je dekentje om je heen slaan, je chillpants aantrekken zodra je in je woonruimte komt, een kopje gember thee met honing maken voor je een boek gaat lezen op de bank. Ik heb altijd mijn tas mee, vol met spullen die mijn thuis vormen. Nooit ga ik ergens heen zonder mijn hoofdkussen, mijn sjaal, joggingbroek, gember en honing.

Ook heb ik mijn dagboek altijd bij me, mijn etui met al mijn fijne (vul)pennen, mijn smoothiemaker.

Iedereen die met mij gewerkt heeft in de afgelopen jaren weet het, ik loop altijd op mijn sokken, schrijf vaak met vulpen en neem mijn smoothies overal mee naar toe.

Ik heb echt geen eigen huis nodig om me thuis te voelen.

Natuurlijk verlang ik soms naar mijn ‘eigen’ bed of een huis zonder kattenharen. En gelukkig heb ik het huis van mijn ouders of van mijn oom waar ik altijd welkom ben en waar ik mijn eigen plekje heb.

Dus nee, ik ben niet bang om weg te gaan. Ik kijk er juist heel erg naar uit. Genieten van dat ik mijn leven op dit moment zo heb opgebouwd, dat ik de luxe heb van lage vaste lasten en dat ik gewoon weg kan. Ook kijk ik uit naar de vrijheid, dat ik zelf kan bepalen wanneer ik op sta, waar ik heen ga en wat ik doe.

Waar focus ik op?

Om mijn leven in Nederland meer rust te geven als ik weer terug ben, wil ik focussen op wat ik wel wil als ik weer terug ben. Hoe ga ik mijn leven lichter maken. Waarom loop ik altijd te hard van stapel? Want realistisch is het wel dat ik weer terug kom volgend jaar, tegen een aantal festivals heb ik alweer ja gezegd. Dus ik ga er zijn, maar ik ga écht kijken naar hoe ik het ga aanpakken en hoe ik zo efficiënt mogelijk kan werken.

One thought to “Het grote avontuur”

Laat een reactie achter