Drie documentaires voor een lach en een traan

docs
Tot een paar maanden geleden had ik nog nooit een documentaire gekeken. Daar wilde ik verandering in gaan brengen, daarom stelde ik mijzelf het doel om op mijn 30ste minimaal 5 docu’s te kijken. Tot nu toe heb ik er drie gezien en ik had niet verwacht dat het alle drie zulke parels zouden zijn. Hierbij dan ook mijn aanraders, de drie documentaires voor een lach en een traan.

Alle drie deze documentaires zijn momenteel te zien op Netflix.

Alive Inside: A Story of Music & Memory


Alive Inside (2014) begint in een verzorgingstehuis waar eigenlijk mensonterende taferelen plaatsvinden. Allemaal Alzheimer patiënten zitten blank voor zich uit te staren en maken geen contact met de wereld. Dan Cohen komt met iPods met gepersonaliseerd muziek waardoor de Alzheimer-patiënten helemaal op leven. Dit is echt een documentaire waarin je ziet wat voor een effect muziek heeft op de mens. Het is een goed voorbeeld van hoe muziektherapie werk ze en mensenlevens kan verbeteren. Deze documentaire raakte me. Het deed me denken aan hoe mijn oma in een verzorgingstehuis heeft gezeten tijdens haar Alzheimer. Waarom is dit project nog niet in Nederland opgestart?

Twinsters


Twinsters (2015) verteld het verhaal van Sam & Anaïs. Ze zijn beide geadopteerd vanuit Zuid Korea en lijken als twee druppels water op elkaar. Een vriend van Anaïs ziet een filmpje op Youtube waar Sam in speelt. Ze krijgen contact. Sam is actrice en heeft alles gefilmd, waardoor dit een heerlijke oprechte documentaire is. Sam en Anaïs lijken heel erg op elkaar en hebben dezelfde geboortedatum. Ze gaan op onderzoek uit of ze een tweeling zijn of niet. Het is documentaire waar ik heb gelachen om de humor van Sam, maar ik werd ook erg vrolijk van de vormgeving. Zeker een aanrader als je anderhalf uur een glimlach op je gezicht wil hebben.

Living on One Dollar


Living on One Dollar (2013) vertelt het verhaal van vier vrienden die 56 dagen naar Guatemala gaan om te armoede te ervaren. Ze hebben een dollar per dag om uit te geven, maar om het waarheidsgetrouw te laten zijn, krijgen ze niet elke dag een dollar, maar is het toevalsgewijs verspreid onder de 56 dagen. Soms hebben ze 0 euro uit te geven en andere dagen hebben ze 9 dollar. Deze documentaire laat de goedheid van de mens zien, dat ondanks dat mensen zelf niks hebben, ze nog steeds klaar staan voor anderen. Hoe zwaar het leven daar is en hoe gezegend wij eigenlijk zijn. Het is een indrukwekkend verhaal waar ik een warm gevoel van kreeg.

Heb jij nog documentaire tips voor mij?

15 thoughts to “Drie documentaires voor een lach en een traan”

  1. Ik heb vroeger heel erg veel docus gekeken. Deze zal ik zeker eens op Netflix bekijken. Alleen ben ik te gevoelig voor dit soort verhalen. Nadat ik Earthlings keek, was ik echt een wrak en daarna was het mijn doel om veganist te worden 😛

Laat een reactie achter